64 گزارش تبعیض در هر ماه در فوتبال آماتور: “دیگر نمی توانیم چشمانمان را ببندیم”

این بلایی است که دهه هاست دنیای فوتبال را در حال پوسیدن کرده است و متاسفانه هیچ زمین فوتبالی در سراسر جهان از آن فراری نیست: چه دهانه های ورزشگاه لیگ برتر یا حاشیه یک باشگاه استان چهارم، واقعیت های نژادپرستی، همجنس گرا هراسی. و تبعیض جنسی متأسفانه در چشم انداز فوتبال بلژیک بسیار وجود دارد.

و همیشه یک روز پس از اعلام حقایق همان خشم را برانگیزد. بدون این که منجر به تغییرات ساختاری شود. در واقع، تقریباً یک هفته بدون اعمال نژادپرستانه یا همجنس‌گرا هراسی نمی‌گذرد، چه گریه‌های میمون از روی سکوها، چه بازیکنی که از دست دادن با یک بازیکن خودداری کند. “سیاهپوست” در این زمینه، از والدینی که واجد شرایط هستند “دوزک” کودکی که به شدت مورد ضرب و شتم قرار می گیرد یا مربیانی که به بهانه اینکه فوتبال ورزش مردانه است، اجازه نمی دهند تیمشان با یک تیم دختر ملاقات کند.

اگر فوتبال حرفه ای این تبعیض ها را به شدت رسانه ای می کند، همتای آماتور آن نیز از این آفت در امان نمی ماند. اتحادیه بلژیک با مشارکت فدراسیون‌های فوتبال آماتور فلاندری و فرانسوی زبان، Voetbal Vlaanderen و ACFF، در مقیاس خودش، برای رفع این مشکل، طرحی گسترده را برای مبارزه با تبعیض در مارس 2021 اجرا کرد: با هم بیایید. هدف آن جمع‌آوری گزارش‌های اعمال تبعیض‌آمیز، هر چه که باشد، و افزایش آگاهی یا تحریم مرتکبین است. هر کسی که قربانی یا شاهد یک عمل تبعیض آمیز در فوتبال آماتور باشد (یادداشت سردبیر: لیگ برتر برنامه ضد تبعیض خود را دارد) می تواند حقایق را از طریق وب سایت یا برنامه اتحادیه بلژیک و همچنین Voetbal گزارش کند. Vlaanderen و ACFF، چه این اعمال در زمین فوتبال و چه در زیرساخت مجموعه ورزشی انجام شود.سامیه آهروچ، هماهنگ کننده این پروژه در اتحادیه بلژیک را محرمانه می گوید.

از مارس تا اوت 2021، تنها 40 مورد تبعیض گزارش شده است. مجموع پایینی که با فصلی که تحت تأثیر کووید و با راه‌اندازی دیرهنگام پلتفرم گزارش‌دهی بود، زمانی که فصل فوتبال آماتور رو به پایان بود توضیح داده می‌شود. از آن زمان، این یک انفجار بوده است. تنها در طول فصل گذشته، بین سپتامبر 2021 و ژوئن 2022، بیش از هزار گزارش با طرح Come Together ثبت شد. که 577 مورد آن حقایق تبعیض آمیز را توصیف کردند. این به طور میانگین 64 واقعیت نژادپرستانه، همجنسگرا هراسی، گراسوفوبیک یا جنسیتی است که هر ماه محکوم می شوند. عدد قابل توجهی که با این حال فقط درختی است که جنگلی بسیار تاریک را پنهان کرده است. “اعداد چیزهایی را می گویند اما همه چیز را نمی گویندسامیه آهروچ، جرم شناس با آموزش می گوید. تعیین تعداد دقیق رویدادهایی که در هر آخر هفته رخ می دهد دشوار است، اما مسلم است که تعداد این تبعیض ها بسیار بیشتر از آنچه به ما گفته می شود است. شاهدان اعمال تبعیض آمیز اغلب تمایل دارند که اعمال نژادپرستانه را بیشتر از دیگران گزارش کنند. همه موافق نیستند وقتی کسی می گوید: “سیاه کثیف”، “عرب کثیف” جایی که “شما مثل ماکاک بازی می کنید”. از سوی دیگر، زمانی که همین افراد در نوسان هستند، نوعی پذیرش اجتماعی وجود دارد “فگ”، از “ژانت” جایی که “شما مثل یک دختر بازی می کنید”. با این حال، به این دلیل نیست که از نظر اجتماعی بیشتر پذیرفته شده است که تبعیض کمتری دارد.

نتیجه منطقی: 86 درصد از حقایقی که از طریق پلتفرم Come Together به اتحادیه بلژیک گزارش می شود مربوط به اعمال نژادپرستانه است. دین با 5 درصد موارد بسیار عقب است. سپس توهین های همجنسگرا هراسی، شرمساری بدن (“بوبول”، “سر قرمز کثیف”…) و جنسیتی که هر کدام به 3 درصد گزارش ها مربوط می شوند.

اتحادیه بلژیک می گوید هر چقدر هم که متناقض باشد “به امید” که تعداد گزارش های تبعیض آمیز در ابتدا افزایش می یابد. “این لزوماً به این معنی نیست که خود اعمال در حال افزایش خواهند بود، بلکه برعکس، محکومیت بیشتری خواهند داشت. پیر کورنز، سخنگوی اتحادیه بلژیک می گوید. ما دیگر نمی توانیم چشمانمان را ببندیم. محکوم کردن این حقایق که نه در زمین فوتبال و نه در خارج از آن جایی ندارد، مهم است. هر چه حقایق تبعیض آمیز بیشتر گزارش شود، می توان اقدامات بیشتری را با عاملان آنها انجام داد. با این امید که منحنی های گزارش دهی پس از آن کاهش یابد زیرا ذهنیت ها تغییر کرده و واقعیت ها کمرنگ شده است. اما تا آن زمان هنوز جای کار وجود دارد. و اتحادیه بلژیک همه چیز را بسیار جدی می گیرد.”

تعلیق های کلیدی

بدیهی است که اتحادیه بلژیک به جمع آوری آمار در مورد اعمال تبعیض آمیز در زمین های فوتبال آماتور بسنده نمی کند: همچنین بازیکنان را تحریم می کند، بلکه باشگاه ها یا هواداران درگیر را نیز تحریم می کند. “گاهی اوقات سخت است که بدانیم دقیقاً چه اتفاقی افتاده است، به خصوص وقتی صحبت از حرف یک نفر علیه دیگری می شود.پیر کورنز، سخنگوی اتحادیه بلژیک می گوید. به همین دلیل است که حقایق تبعیض آمیز به دادستانی UB ارجاع داده می شود که تصمیم می گیرد که آیا پیگرد قانونی داشته باشد یا نه.

در نهایت، اکثریت قریب به اتفاق موارد منجر به میانجیگری بین مجرم و قربانی می شود. بسیاری از قربانیان آرزو ندارند دارد به دادستانی فدرال برویدسامیه آهروچ، رئیس بخش فراگیر در اتحادیه بلژیک می گوید. آنها فقط خواهان آگاهی از مجرم هستند. که او آن پرتاب را می فهمد “عرب کثیف” در زمین یک عمل بی اهمیت نیست. گاهی فقط معذرت خواهی این همان چیزی است که قربانیان اغلب درخواست می کنند.”

با این حال، در 95 پرونده، دادستانی اتحادیه بلژیک برای تصمیم گیری فراخوانده شد. و 12 مورد گزارش در فصل گذشته به اتاق ملی رسید. آنها علاوه بر گزارش 78 داور آمده اند – “چه کسانی باید گزارش دهند حتی اگر شاهد واقعیات نبوده باشند” – و 11 نماینده مسابقه. «در یکی از دو مورد، یک اقدام جایگزین مانند آموزش در انجمنی که با تبعیض مبارزه می‌کند یا شرکت در کارگاه‌های ما ارائه می‌شود.سامیه آهروچ می گوید. اثربخشی خاصی دارد زیرا در بسیاری از موارد فرد متوجه نمی شود که مرتکب یک عمل تبعیض آمیز شده است.

در صورت امتناع، اتاق ملی می‌تواند بازیکنان، مربیان، کارکنان یا داوران مربوطه را جریمه، تعلیق یا محروم کند. و داوران همچنین می توانند بازی های پشت درهای بسته را برای باشگاه های مشکل دار تحمیل کنند. اگر فردی غیروابسته مانند هوادار یا والدین مسئول باشد، از باشگاه مورد حمایت او دعوت به عمل می‌آید که در صورت عدم واکنش و تکرار حقایق، باشگاه قابل پیگرد قانونی است.»

شاهدان بیشتر از قربانیان حقایق را محکوم می کنند!

از بین تمام موارد تبعیض که از طریق پلتفرم Come Together به اتحادیه بلژیک گزارش شده است، بازیکنان (79%)، به طور کاملا منطقی، اولین قربانیان هستند، و بسیار جلوتر از مربیان (11%) و داوران (4). ٪. و همین ترتیب را در سطح “متجاوزان” به ترتیب با 34%، 36% و 11.8% مشاهده می کنیم و داورانی که مداخله می کنند با 12% اعمال تبعیض آمیز گزارش می دهند.

با این حال، شاهدان (68٪) حقایق آنها را بیشتر از خود قربانیان (32٪) گزارش می کنند. “تحقیقات علمی در مورد این موضوع تأیید می کند که بیشتر شاهدان هستند تا قربانیان که شکایت می کنند. سامیا آهروچ، رئیس بخش گنجاندن اتحادیه بلژیک، تأیید می کند. قربانیان، که شاید با تبعیض های روزانه مواجه می شوند، ممکن است تعجب کنند که چرا باید شکایت کنند، زیرا به گفته آنها، این امر باعث نمی شود که اتفاق بیفتد. برخی نیز نمی خواهند این صحنه آسیب زا را دوباره زنده کنند و ترجیح می دهند به سرعت ورق بزنند، گاهی خسته می شوند یا از عواقب آن می ترسند. با این حال، باید اهمیت ثبت شکایت را به خاطر بسپاریم. زیرا با اشاره به تبعیض است که می‌توانیم با آن مبارزه کنیم و کارها را پیش ببریم.»

از نظر حقایق، تبعیض عمدتاً از طریق کلام و توهین (63%) و سپس اعمال فیزیکی مانند ضربه، تف کردن، امتناع از دست دادن یا حتی پرتاب موز (24.5%) قابل مشاهده است. حذف از تیم به دلیل این واقعیت ساده که رنگ، منشاء یا تمایلات جنسی متفاوت دارد در رتبه سوم قرار دارد (6.4%). و در نهایت آهنگ ها (گریه میمون، آهنگ های همجنسگرا…). “بعضی از خواندن آن احساس می کنند “والون ها گند هستند” جایی که “Alle boeren zijn homo’s” بخشی از فوتبال استپیر کورنز، سخنگوی اتحادیه بلژیک را ابراز تاسف کرد. برخی چیزهایی می خوانند که به تنهایی نمی خوانند، صرفاً به این دلیل که اثر توده ای آنها را هدایت می کند. اما ما نمی توانیم غیرقابل قبول را بپذیریم. ممکن است برخی افراد با این آهنگ ها احساس تبعیض کنند. فرقی نمی‌کند توهین نژادپرستانه، همجنس‌گرا هراسی یا جنسیت‌گرایانه، ضربات و شعارها، در داخل یا خارج از زمین فوتبال جایی ندارد.»