لئونارد وقتی متوجه دزدیده شدن ماشینش شد، دوچرخه اش را برد تا به ایستگاه پلیس اودان برود. در چراغ های راهنمایی در راه ناگهان متوجه ماشینش شد که در طرف مقابل جاده منتظر رنگ سبز بود.
لئونارد بلافاصله به سمت ماشینش دوید و با راننده روبرو شد: «آن مرد یک بدنساز درشت اندام و کچل بود که یک کت مجردی سبز به تن داشت. وقتی به او گفتم این ماشین من است، مات و مبهوت شد. حرفی نزد. احتمالاً به این دلیل که من خودم آدم بزرگی هستم!»
در حالی که این اتفاق می افتاد یک ون پلیس از آنجا رد شد. من به افسران گفتم که ماشین من است و کسی را که آن را میرانند نمیشناسم. گفتم: به او دستبند بزن. در ابتدا افسران من را باور نکردند. خوشبختانه مدارک ماشین روی خودم بود. من همیشه آنها را در کیفی که همیشه همراه خود دارم نگه می دارم.
پلیس به بدنساز دستبند زد و کلید لئونارد را پس داد. «کلیدها یک ماه پیش به سرقت رفتند. آنها مارک را نشان می دهند. شرط می بندم که این مرد نیمی از آنتورپ را طی کرد و کلیدها را امتحان کرد تا اینکه ماشین من را پیدا کرد.