خانم خطابی در مصاحبه ای گفت: «گزارش های اخیر حاکی از آن است که ما به سمت افزایش دمای جهانی 2.5 درجه سانتی گراد پیش می رویم. این یک فاجعه برای بشریت و به ویژه برای آسیب پذیرترین کشورها و جوامع است. من به اینجا آمدم تا یک معامله جاه طلبانه انجام دهم که توافق پاریس و پیمان آب و هوای گلاسکو را اجرا کند. با این حال، ما با این موضوع فاصله داریم.»
گزارش های متعدد IPCC بیان کرده اند که اگر بخواهیم گرمایش زمین را به بیش از 1.5 درجه سانتی گراد محدود کنیم، دهه جاری تعیین کننده خواهد بود. با این حال، خانم خطابی میگوید که متن نتیجهگیری منتشر شده در پایان اجلاس سران COP27 برای اطمینان از اینکه آنهایی که بیشترین دیاکسید کربن را منتشر میکنند، کاهش انتشار خود را تسریع میکنند، کافی نیست.
وزیر آب و هوای بلژیک می افزاید که برنامه کار کاهش باید به یک ابزار نظارتی و هدایتی مؤثر برای اجرای کارآمد توافق پاریس و پیمان گلاسکو تبدیل شود و نه صرفاً به یک اتاق گفتگوی شکوهمند.
اجلاس COP27 تصمیم به ایجاد صندوقی برای خسارات و خسارات متحمل شده به کشورهای در حال توسعه به دلیل تغییرات آب و هوایی گرفت. با این حال، خانم خطابی می گوید که مایه تاسف است که به نظر می رسد اقدامات کاهشی کنار گذاشته شده است.
“اگر موضوع عدالت اقلیمی بالاخره به طور مشروع در توافقنامه جای خود را پیدا کرده است، متاسفم که این به ضرر کاهش است. برای من، این دو دست به دست هم می دهند، همبستگی همچنین انجام هر کاری برای جلوگیری از ضرر و زیان است.”
“عدم اعتماد بین طرفین بسیار زیاد بود و بر مذاکرات سنگینی می کرد. این توافق تمام چیزی بود که در این چارچوب ممکن بود. فصل جدیدی در حال باز شدن است، اولویت باید ایجاد امکان بازگرداندن اعتماد باشد. این یک پیش نیاز است. وزیر آب و هوای بلژیک نتیجه می گیرد که برای توافق بلندپروازانه تر در آینده مورد نیاز است.